Mieliśmy wczoraj mały armaggeddon w nowo zasiedlonej chałupie. Zaczęło się niewinnie, przedwczoraj, kiedy odkręciłam kran z ciepłą wodą i nie mogłam go zakręcić. Krasnolud wezwany na pomoc zakręcił i powiedział, żebym więcej nie używała nadmiernej siły przy otwieraniu wody. Nie użyłam żadnej wielkiej mocy, na pewno nie większą niż zwykle, ale z chłopem nie ma sensu dyskutować. Zatem gdy wczoraj sytuacja się powtórzyła, woda leciała (wrzątek), Krasnolud został wezwany na pomoc i nie pomógł. Bo okazało się, że to kran jest zepsuty, a nie Ciotka nadużywa mięśni odkręcając wodę.
Skoro woda leciała, należało ją jakoś zatrzymać. Z dziesięć minut zajęło nam zlokalizowanie głównego zaworu, kolejne dziesięć - mniej głównego, żeby odciąć tylko wodę z bojlera, a nie całą dostępną, w tym niezbędną do spłuczki. Potem Kuba podjął próbę rozkręcenia kurka i się zdziwił. Kurek odkręcić się nie dał. Obstukany, proszony ciepłymi słowami trwał zapiekły, aż w końcu się ukręcił. Należało wymienić cały kran, nie tylko ten kurek. Krasnolud wlazł zatem pod zlew (kiepsko się mieścił, bo szafka mała, a on całkiem spory jak na Krasnoluda). Użył wszelkich dostępnych narzędzi, walczył dwie godziny i NIE UDAŁO mu się odkręcić kranu. Zapieczony. No to pojechał do marketu budowlanego po narzędzia. Tam znalazł kran, natomiast nie znalazł narzędzi służących do odkręcania! Poproszony o pomoc pracownik marketu powiedział, że narzędzi nie ma, a poza tym że to jest za trudne samemu naprawiać i żeby Kuba sobie znalazł fachowca. Na samą myśl o tutejszych 'fahofffcach' włos nam się jeży wszędzie, więc Kuba wrócił dodom i walczył następne dwie godziny, by odkręcić i przykręcić z powrotem, tym razem świeży kran. Poszłam do pracowni i zobaczyłam ku swemu zdziwieniu, że komputery nie działają. Wywaliło bezpieczniki. W międzyczasie w kuchni słychać było dziwne stukoty. Hmm... Myśleliśmy, że to coś z narzędziami, że się obsuwają i postukują w czasie, gdy Kuba walczy zamknięty w szafce pod zlewem. Ale w końcu udało mi się ujrzeć przyczynę - nagle ni stąd, ni z owąd zobaczyłam iskrę przeskakującą gdzieś w WYŁĄCZONEJ PRALCE, towarzyszył temu ten charakterystyczny stukot. Tym razem znowu wywaliło bezpieczniki. Kuba załączył i wtedy nie wiadomo z jakiego powodu włączyło się wyłączone uprzednio kuchenne radio... Mieliśmy trochę dosyć. No ale nic to, po wdzięcznej pracy hydraulika i równie wdzięcznych zaklęciach godnych lepszej sprawy (Co za [cenzura] debil zakładał ten [cenzura] kran!?) Kuba podmienił zepsute na niezepsute i wodę mamy. Postanowiliśmy przetestować pralkę i zepsuć ją do końca, żeby można było zażądać nowej od gospodarza, ale pranie się zrobiło, nikt nie został popieszczony przez 220V, mimo że było czuć smrodek palonej izolacji. Teraz boję się, co dalej, kiedy mnie trąci pieron z jasnego nieba...
No i obiecane zdjęcia. Jakość kiepska, część robiona pod światło, ale widać o co chodzi...